İNSANLIĞA DAVET

Dünya da karışıklık ,Türkiye'de karışıklık ,insanlar agresif,gençlik umursamaz.Birileri her şeyin iyiye gittiği söylerken birileri isyan ediyor.Vahşet kan yalancılık,dolandırıcılık.Kişilerin çıkarları için insanları kullanması.Bundan birkaç sene önce mitosla ilgili araştırma yaparken  kitapçı bana Daniel Quınn'nin yazmış olduğu İSMAİL adlı kitabı önermişti.Kitap bir öğretmenle öğrenci arasında geçen sohbet idi.Ama öğretmen bir goril ve öğrenci ise bir insandı.Kitap; Öğretmen öğrencilerini arıyor.Dünyayı kurtarmak için ciddi ve içten istek duyanlar. Bizzat başvurun diye başlıyordu. Sosyal antropoloji kitabında bazı bölümler bana çok enteresan gelmişti. Alanlar ve bırakanlar yani tanrılar ve tanrıcalar ve pandoralar(yanı biz şu dönem insanlar).Biz üstün varlık insanların dünyamızı nasıl yok ettiğimizi, bu dünya'nın sadece bize ait olduğunu zannettiğimizi ,başka varlıkların  sadece bize hizmet ettiklerini düşündüğümüzü bize aşikarca öğreten bir kitap.Eğer sizlerin vakti olursa bu kitabı özellikle okumanızı tavsiye ederim Şimdi diyeceksiniz ki nereden çıktı bu kitabın reklamı.Ben kitap reklamı yapmıyorum.Ben insanlığı kurtarmayı dünyayı kurtarmayı,evrenleri kurtarmanın yolunu aramak için örnek olacak bir eseri öneriyorum.Ben egodan ariyim diyen bir insanın bile ne kadar egoist olduğunun örneğini gözler önüne sermek istiyorum.Din kitaplarıyla değil (herkes düşünsün )vicdanla düşünmeyi çağırıyorum.Sevgisiz dünya olmuşuz .Eğitmenin bile eğitmen olamadığı kendi ego harmanında boğulduğu bu dünya da İNSAN OLAN İNSANLARI İNSANLIĞA DAVET EDİYORUM.Bu dünya sana ve bana hizmet etmiyor .Bu dünya hepimize hizmet ediyor.Hepimize derken sadece insanlar değil hayvanlar bitkiler ve toprak hepimize .Belki bir apartmanın en üst katındasın .Evinin pis atıklarının gideceği bir kanal yok .Pislikler  yer çekimi kanununa göre aşağıya inecektir ve  birgün bir bakarsın ki oturduğun bina  çökmüş.Sen evine sahip çıkmazsan ,ailene sahip çıkmazsan vatanına sahip çıkmazsan ve en başta bencil olursan  yaşayacak yer bile bulamazsın.Esas insan bastığı topraktan bile özür dileyecek varlıktır.Seni diğer canlılardan ayıran özelliğin aklın mantığın ve vicdanındır. Akıl vermiştir ki yaradan aklınla dünyayı egodan uzak yönet.İşte gerçek yöneticilik vasfı budur.Yönetici yönettiklerini kendinden daha çok düşünmeli ve kollamalıdır.
YUNUS EMRE'nin   insanlığı insanlığa davet eden ve düşündüren  şiirlerinden biriyle yazımı bitirmek istiyorum.
NİCE BESLEYESİN
Nice bir besleyesin, bu kadd ile kameti
Düştün dünya zevkine unuttun kıyameti
Dürüs, kazan, ye yedir, bir gönül ele getir
Yüz KABEden yiğrektir, bir gönül ziyareti *** ***
Uslu değil delidir Halka Salusluk satan
Nefsin müslüman etsin var ise kerameti
Yunus imdi sen dahi, gerçeklerden olagör

Gerçek erenler imiş, cümlenin ziyareti